Storythai

วันหยุด3วัน ข้าน้อยมีโอกาสได้ไปฟังธรรมจากเตี่ยนฉวนซือและเจี่ยงซือ อาวุโสหลายท่าน (หุหุ)
ที่จริงไม่ได้ตั้งใจไป กะว่าจะไปงานสัปดาห์หนังสือ แต่พอดีเจ๊อุ๊มาชวน ....ไปก้ไปวะ(เต็มใจไป แกมๆโดนบังคับ คิคิ)
สิ่งที่ได้จากการไปฟังก็ได้รูอะไรหลายอย่างที่ไม่เคยรู้ และบางเรื่องก็เคยรู้มาบ้างแล้วแต่ก้รู้แค่ผิวๆๆ
อันที่รู้สึกโดนหน่อยคงเป็นหัวข้อความกตัญญู ... ถึงกับน้ำตาไหลขี้มูกโป่ง  TOT
แล้วก้เรื่องการกินเจ ... ปกติกินเจ10วันกินไม่ครบซักทีอะ เคยครบอยู่ปีนึงมั้ง ... แต่ช่วงไปฟังธรรมก็กินมาได้3วัน(อาหารเจที่นี่อร่อยมาก แอบติดใจ อิอิ)  ตั้งใจกับตัวเองว่าจะกินมังสวิรัติไปตลอดชีวิต...คิดว่าคงไม่ยากเกินความสามารถของเรา ... ตอนอยากกินหมูไก่ก็นึกถึงภาพตอนที่มันกำลังจะโดนฆ่าไว้ เสียงที่มันร้องด้วยความเจ็บปวด ... แต่ตอนนี้ไม่รู้สึกอยากกินเลยอ้ะ ...เฉยๆกับเนื้อสัตว์ไปเลย แต่ถ้าทำไม่ได้ ก็จะกินไปเรื่อย กินเมื่อโอกาสเอื้ออำนวย...

เอาเป็นว่า3วันนี้ที่ได้ไปมารู้สึกดีรู้สึกประทับใจ ... วันแรกที่ไป รุ้สึกว่าทรมานมากอยากจะกลับบ้าน ..ร้อนก็ร้อนๆ(ไฟมันตกเลยเปิดแอร์ไม่ได้) เมื่อยก้เมื่อย ง่วงก็ง่วง พอวันที่2เริ่มไฟมาแล้ว ฝนตกด้วย ไม่ร้อนแล้ว ฟังไปก้ไม่ค่อยง่วง แบบว่าเริ่มชิน วันที่3วันสุดท้าย  ก้โอเค 

3วันนี้ ...มีเรื่องเกิดขึ้น ที่เล่าไปแล้วอาจไม่มีใครเชื่อ เรายังไม่ค่อยเชื่อเลยในตอนแรก แต่มาคิดดุแล้ว มันคงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง มไม่ใช่กานแสดง เพราะสิ่งที่เกิด คธรรมดามิอาจทำได้ ....แต่ก็ไม่แน่ใจ เจ๊อุ๊เลยพาไปถามอาจารย์ท่านหนึ่ง ...อาจารย์ท่านบอกว่า ...เรื่องนี้เราไม่จำเป็นต้องเชื่อก้ได้ ...แต่ต้องเชื่อในหลักธรรม เชื่อในสัจธรรม (ฟังแล้วก้รู้สึกดี เพราะเค้าไม่ได้สอนให้เรายึดติดกับเรื่องที่เราสงสัย ให้ลืมความสงสัยนั้นไป) ศรัทธาในหลักสัจธรรม

แล้วที่ประทับใจอีกอย่างคือ รอยยิ้มของพี่ๆน้องๆที่นั่น ดูเป็นกันเอง  มีความจริงใจต่อกัน ...ไม่เหมือนตอนไปเที่ยวกลางคืน(เคยลองไปเที่ยวมาครั้งนึง) มันแตกต่างกันอย่างชัดเจน ระหว่างคนทั้งสองที่ .... หึหึๆ

เพลงด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก (ร้องไปร้องมากลายเป็นร้องไห้)
สร้างชีวิต ลิขิตดังฝัน กับวันที่แสนมืดมน สู้อดทนคงไม่อับจน ดิ้นรนจนมีหนทาง เพื่อจุดหมายที่ตั้งเอาไว้ ด้วยกายและกำลังใจ หนักเพียงไหนจะเก็บเอาไว้กับใจที่ไม่อ่อนแอ
คงไม่หวังจะรอฟ้าดิน ไม่ท้อกับโชคชะตา ยังเข้มแข็งแกร่งดังภูผาสร้างฝันให้จริงขึ้นมา นานเพียงไหน จะไม่หวั่นไหว จะไปให้ไกลดังฝัน ตาบชีวิตยังมุ่งฝ่าฟัน สักวันฝันอาจเป็นจริง

---ก่อนเกิดใครคือฉัน  หลังเกิดแล้วฉันคือใคร เติบใหญ่แล้วจึงได้รู้จักตัวฉัน จากไปแล้วฉันคือใคร สู้ไม่ไปไม่มาดีกว่า---

ปล.เพื่อนขรา(มาหาว่ากูจะบวช) ...ชั้นยังไม่บวชเฟ้ย ยังมีกิเลสอยู่เยอะแยะไปหมด 555 แต่อะไรเริ่มทำได้ก้จะลองทำดูหวะ