Storythai

ว่าด้วยเรื่องมิตรภาพระหว่างเพื่อน

มันช่างแสนยาวนานนัก

ที่จริงไม่คิดว่าจะมีโอกาสอย่างนี้ด้วยซ้ำไป

แต่....

เรื่องของเรื่องก้คือ....

เมื่อวานได้มีโอกาสได้ไปเจอเพื่อนๆเก่าๆ(มาก)

บางคนก้เคยเรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาล1

กิฟต์ กับ ตาล(ศิษย์ครูหมอนตอนอนุบาลห้องเดียวกัน)

 เมื่อวันก่อนมันมาบ้านเรา(มาถูกด้วยหวะ)

แต่เราดันไม่อยุ่บ้านน อดเจอเลยย ฮี่ๆๆ (ไม่เจอหน้าค่าตากันตั้ง9ปี)

แต่อิกวันนึงไอ้กิฟตืมันนัดกินข้าววกัน หุหุ ยังได้เจอวุ้ยยย

ก้คุยกันเรื่องสมัยก่อน (เหมือนเป็นป้าแล้วเลยกู ฮ่าๆ) 

บางเรื่องคิดว่าเพื่อนจะจำไม่ได้ แต่ มันก้จำกันได้ด้วยวุ้ยย

ก้ยังคิดถึงพวกแกเสมอนะ ..แต่บางครั้งมันก้มีเขิลๆๆกันบ้างง ฮ่าๆๆ

ไอ้หมูกิฟต์ เดี๋ยวอาทิตหน้าก็กลับไปอยู่อังกฤษอีกแล้วว

อิดฉามึงจริงๆเลยย เรียนอเมริกาแล้วก้ไปแลกเปลี่ยนที่อังกฤษ

มึงนี่ทัวทั่วยุโรปและ กูยังไม่เคยนั่งเครื่องบิน เลย เอิ้กสืๆๆ

เอาไว้กูไปเที่ยวแล้วมึงพากูเที่ยวด้วยยนะชุติมา ตันตะราวงศา 55+กูยังจำได้ทั้งชื่อ&นามสกุล

แต่ก่อนที่กูจะคุยกะมึงคราวหน้า ..กูต้องไปฝึกภาษาปะกิดก่อนน มึงนิหายใจเข้า-ออกเป็นภาษาปะกิด

เพื่อนแต่ละคนก้มีอนาคตที่ต่างกันไป

... เรียนกันคนละคณะ เรียนคนละสถาบัน มีความฝันที่แตกต่างกัน ...

แต่ยังงัยเราก็กลับมาโคจรเจอกันได้อีกครั้ง

เอาไว้เจอกันใหม่น้า

miss u all of my friend @ saint louis school

ภาพเก่าๆ เมื่อ9ปีที่แล้วว หลังจากจบป.6

ไว้หางเปียกันเป็นแถววว  อิอิ

ว่าด้วยเรื่องมิตรภาพระหว่างเพื่อน

มันช่างแสนยาวนานนัก

ที่จริงไม่คิดว่าจะมีโอกาสอย่างนี้ด้วยซ้ำไป

แต่....

เรื่องของเรื่องก้คือ....

เมื่อวานได้มีโอกาสได้ไปเจอเพื่อนๆเก่าๆ(มาก)

บางคนก้เคยเรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาล1

กิฟต์ กับ ตาล(ศิษย์ครูหมอนตอนอนุบาลห้องเดียวกัน)

 เมื่อวันก่อนมันมาบ้านเรา(มาถูกด้วยหวะ)

แต่เราดันไม่อยุ่บ้านน อดเจอเลยย ฮี่ๆๆ (ไม่เจอหน้าค่าตากันตั้ง9ปี)

แต่อิกวันนึงไอ้กิฟตืมันนัดกินข้าววกัน หุหุ ยังได้เจอวุ้ยยย

ก้คุยกันเรื่องสมัยก่อน (เหมือนเป็นป้าแล้วเลยกู ฮ่าๆ) 

บางเรื่องคิดว่าเพื่อนจะจำไม่ได้ แต่ มันก้จำกันได้ด้วยวุ้ยย

ก้ยังคิดถึงพวกแกเสมอนะ ..แต่บางครั้งมันก้มีเขิลๆๆกันบ้างง ฮ่าๆๆ

ไอ้หมูกิฟต์ เดี๋ยวอาทิตหน้าก็กลับไปอยู่อังกฤษอีกแล้วว

อิดฉามึงจริงๆเลยย เรียนอเมริกาแล้วก้ไปแลกเปลี่ยนที่อังกฤษ

มึงนี่ทัวทั่วยุโรปและ กูยังไม่เคยนั่งเครื่องบิน เลย เอิ้กสืๆๆ

เอาไว้กูไปเที่ยวแล้วมึงพากูเที่ยวด้วยยนะชุติมา ตันตะราวงศา 55+กูยังจำได้ทั้งชื่อ&นามสกุล

แต่ก่อนที่กูจะคุยกะมึงคราวหน้า ..กูต้องไปฝึกภาษาปะกิดก่อนน มึงนิหายใจเข้า-ออกเป็นภาษาปะกิด

เพื่อนแต่ละคนก้มีอนาคตที่ต่างกันไป

... เรียนกันคนละคณะ เรียนคนละสถาบัน มีความฝันที่แตกต่างกัน ...

แต่ยังงัยเราก็กลับมาโคจรเจอกันได้อีกครั้ง

เอาไว้เจอกันใหม่น้า

miss u all of my friend @ saint louis school

ภาพเก่าๆ เมื่อ9ปีที่แล้วว หลังจากจบป.6

ไว้หางเปียกันเป็นแถววว  อิอิ

Thailand So Hot

ร้อนๆๆ ไมโลกมันร้อนได้ขนาดนี้เนี่ยย

มองรูปข้างบนมันทำให้ชุ่มชื้นได้นิดนึง เพราะมันมีหยดน้ำ อิอิ

Happy Songkran's Day

สวัสดีสันสงกรานต์ค้า

เคยดูดวงเมื่อนานมาแล้วว่า ...

เนื้อคู่จะมาหลงสงกรานต์ ฮิฮิๆ หัวใจจะว้าวุ่นแล้วหละทีนี้ กร๊ากๆ

(จะมีจริงมั้ยหว่า ฮะฮ่าๆ รออยู่นะเนี่ยยย)

แต่ก้ไม่ได้ออกไปเล่นที่ไหนหรอก แล้วมันจะมีได้งัยหละ

(หมอดูก็มาคู่กับหมอเดาหละว้า)

ช่วงนี้ซีรีย์เกาหลีที่ชอบกำลังจะมาลงจอเมืองไทยถึง3เรื่อง

**The Sad Love Story**tv3

**The Legend**tv3

**Coffee Prince**tv7

ทุกเรื่องที่ว่ามาทำให้เราได้รุ้จักเพื่อนๆพี่ๆน้องๆบนโลกไซเบอร์ ณ บอร์ด popcornfor2

Saranghae--- 사랑해

ว่าด้วยเรื่องมิตรภาพระหว่างเพื่อน

มันช่างแสนยาวนานนัก

ที่จริงไม่คิดว่าจะมีโอกาสอย่างนี้ด้วยซ้ำไป

แต่....

เรื่องของเรื่องก้คือ....

เมื่อวานได้มีโอกาสได้ไปเจอเพื่อนๆเก่าๆ(มาก)

บางคนก้เคยเรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาล1

กิฟต์ กับ ตาล(ศิษย์ครูหมอนตอนอนุบาลห้องเดียวกัน)

 เมื่อวันก่อนมันมาบ้านเรา(มาถูกด้วยหวะ)

แต่เราดันไม่อยุ่บ้านน อดเจอเลยย ฮี่ๆๆ (ไม่เจอหน้าค่าตากันตั้ง9ปี)

แต่อิกวันนึงไอ้กิฟตืมันนัดกินข้าววกัน หุหุ ยังได้เจอวุ้ยยย

ก้คุยกันเรื่องสมัยก่อน (เหมือนเป็นป้าแล้วเลยกู ฮ่าๆ) 

บางเรื่องคิดว่าเพื่อนจะจำไม่ได้ แต่ มันก้จำกันได้ด้วยวุ้ยย

ก้ยังคิดถึงพวกแกเสมอนะ ..แต่บางครั้งมันก้มีเขิลๆๆกันบ้างง ฮ่าๆๆ

ไอ้หมูกิฟต์ เดี๋ยวอาทิตหน้าก็กลับไปอยู่อังกฤษอีกแล้วว

อิดฉามึงจริงๆเลยย เรียนอเมริกาแล้วก้ไปแลกเปลี่ยนที่อังกฤษ

มึงนี่ทัวทั่วยุโรปและ กูยังไม่เคยนั่งเครื่องบิน เลย เอิ้กสืๆๆ

เอาไว้กูไปเที่ยวแล้วมึงพากูเที่ยวด้วยยนะชุติมา ตันตะราวงศา 55+กูยังจำได้ทั้งชื่อ&นามสกุล

แต่ก่อนที่กูจะคุยกะมึงคราวหน้า ..กูต้องไปฝึกภาษาปะกิดก่อนน มึงนิหายใจเข้า-ออกเป็นภาษาปะกิด

เพื่อนแต่ละคนก้มีอนาคตที่ต่างกันไป

... เรียนกันคนละคณะ เรียนคนละสถาบัน มีความฝันที่แตกต่างกัน ...

แต่ยังงัยเราก็กลับมาโคจรเจอกันได้อีกครั้ง

เอาไว้เจอกันใหม่น้า

miss u all of my friend @ saint louis school

ภาพเก่าๆ เมื่อ9ปีที่แล้วว หลังจากจบป.6

ไว้หางเปียกันเป็นแถววว  อิอิ

Thailand So Hot

ร้อนๆๆ ไมโลกมันร้อนได้ขนาดนี้เนี่ยย

มองรูปข้างบนมันทำให้ชุ่มชื้นได้นิดนึง เพราะมันมีหยดน้ำ อิอิ

Happy Songkran's Day

สวัสดีสันสงกรานต์ค้า

เคยดูดวงเมื่อนานมาแล้วว่า ...

เนื้อคู่จะมาหลงสงกรานต์ ฮิฮิๆ หัวใจจะว้าวุ่นแล้วหละทีนี้ กร๊ากๆ

(จะมีจริงมั้ยหว่า ฮะฮ่าๆ รออยู่นะเนี่ยยย)

แต่ก้ไม่ได้ออกไปเล่นที่ไหนหรอก แล้วมันจะมีได้งัยหละ

(หมอดูก็มาคู่กับหมอเดาหละว้า)

ช่วงนี้ซีรีย์เกาหลีที่ชอบกำลังจะมาลงจอเมืองไทยถึง3เรื่อง

**The Sad Love Story**tv3

**The Legend**tv3

**Coffee Prince**tv7

ทุกเรื่องที่ว่ามาทำให้เราได้รุ้จักเพื่อนๆพี่ๆน้องๆบนโลกไซเบอร์ ณ บอร์ด popcornfor2

Saranghae--- 사랑해

วันหยุด3วัน ข้าน้อยมีโอกาสได้ไปฟังธรรมจากเตี่ยนฉวนซือและเจี่ยงซือ อาวุโสหลายท่าน (หุหุ)
ที่จริงไม่ได้ตั้งใจไป กะว่าจะไปงานสัปดาห์หนังสือ แต่พอดีเจ๊อุ๊มาชวน ....ไปก้ไปวะ(เต็มใจไป แกมๆโดนบังคับ คิคิ)
สิ่งที่ได้จากการไปฟังก็ได้รูอะไรหลายอย่างที่ไม่เคยรู้ และบางเรื่องก็เคยรู้มาบ้างแล้วแต่ก้รู้แค่ผิวๆๆ
อันที่รู้สึกโดนหน่อยคงเป็นหัวข้อความกตัญญู ... ถึงกับน้ำตาไหลขี้มูกโป่ง  TOT
แล้วก้เรื่องการกินเจ ... ปกติกินเจ10วันกินไม่ครบซักทีอะ เคยครบอยู่ปีนึงมั้ง ... แต่ช่วงไปฟังธรรมก็กินมาได้3วัน(อาหารเจที่นี่อร่อยมาก แอบติดใจ อิอิ)  ตั้งใจกับตัวเองว่าจะกินมังสวิรัติไปตลอดชีวิต...คิดว่าคงไม่ยากเกินความสามารถของเรา ... ตอนอยากกินหมูไก่ก็นึกถึงภาพตอนที่มันกำลังจะโดนฆ่าไว้ เสียงที่มันร้องด้วยความเจ็บปวด ... แต่ตอนนี้ไม่รู้สึกอยากกินเลยอ้ะ ...เฉยๆกับเนื้อสัตว์ไปเลย แต่ถ้าทำไม่ได้ ก็จะกินไปเรื่อย กินเมื่อโอกาสเอื้ออำนวย...

เอาเป็นว่า3วันนี้ที่ได้ไปมารู้สึกดีรู้สึกประทับใจ ... วันแรกที่ไป รุ้สึกว่าทรมานมากอยากจะกลับบ้าน ..ร้อนก็ร้อนๆ(ไฟมันตกเลยเปิดแอร์ไม่ได้) เมื่อยก้เมื่อย ง่วงก็ง่วง พอวันที่2เริ่มไฟมาแล้ว ฝนตกด้วย ไม่ร้อนแล้ว ฟังไปก้ไม่ค่อยง่วง แบบว่าเริ่มชิน วันที่3วันสุดท้าย  ก้โอเค 

3วันนี้ ...มีเรื่องเกิดขึ้น ที่เล่าไปแล้วอาจไม่มีใครเชื่อ เรายังไม่ค่อยเชื่อเลยในตอนแรก แต่มาคิดดุแล้ว มันคงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง มไม่ใช่กานแสดง เพราะสิ่งที่เกิด คธรรมดามิอาจทำได้ ....แต่ก็ไม่แน่ใจ เจ๊อุ๊เลยพาไปถามอาจารย์ท่านหนึ่ง ...อาจารย์ท่านบอกว่า ...เรื่องนี้เราไม่จำเป็นต้องเชื่อก้ได้ ...แต่ต้องเชื่อในหลักธรรม เชื่อในสัจธรรม (ฟังแล้วก้รู้สึกดี เพราะเค้าไม่ได้สอนให้เรายึดติดกับเรื่องที่เราสงสัย ให้ลืมความสงสัยนั้นไป) ศรัทธาในหลักสัจธรรม

แล้วที่ประทับใจอีกอย่างคือ รอยยิ้มของพี่ๆน้องๆที่นั่น ดูเป็นกันเอง  มีความจริงใจต่อกัน ...ไม่เหมือนตอนไปเที่ยวกลางคืน(เคยลองไปเที่ยวมาครั้งนึง) มันแตกต่างกันอย่างชัดเจน ระหว่างคนทั้งสองที่ .... หึหึๆ

เพลงด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก (ร้องไปร้องมากลายเป็นร้องไห้)
สร้างชีวิต ลิขิตดังฝัน กับวันที่แสนมืดมน สู้อดทนคงไม่อับจน ดิ้นรนจนมีหนทาง เพื่อจุดหมายที่ตั้งเอาไว้ ด้วยกายและกำลังใจ หนักเพียงไหนจะเก็บเอาไว้กับใจที่ไม่อ่อนแอ
คงไม่หวังจะรอฟ้าดิน ไม่ท้อกับโชคชะตา ยังเข้มแข็งแกร่งดังภูผาสร้างฝันให้จริงขึ้นมา นานเพียงไหน จะไม่หวั่นไหว จะไปให้ไกลดังฝัน ตาบชีวิตยังมุ่งฝ่าฟัน สักวันฝันอาจเป็นจริง

---ก่อนเกิดใครคือฉัน  หลังเกิดแล้วฉันคือใคร เติบใหญ่แล้วจึงได้รู้จักตัวฉัน จากไปแล้วฉันคือใคร สู้ไม่ไปไม่มาดีกว่า---

ปล.เพื่อนขรา(มาหาว่ากูจะบวช) ...ชั้นยังไม่บวชเฟ้ย ยังมีกิเลสอยู่เยอะแยะไปหมด 555 แต่อะไรเริ่มทำได้ก้จะลองทำดูหวะ  

ว่าด้วยเรื่องมิตรภาพระหว่างเพื่อน

มันช่างแสนยาวนานนัก

ที่จริงไม่คิดว่าจะมีโอกาสอย่างนี้ด้วยซ้ำไป

แต่....

เรื่องของเรื่องก้คือ....

เมื่อวานได้มีโอกาสได้ไปเจอเพื่อนๆเก่าๆ(มาก)

บางคนก้เคยเรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาล1

กิฟต์ กับ ตาล(ศิษย์ครูหมอนตอนอนุบาลห้องเดียวกัน)

 เมื่อวันก่อนมันมาบ้านเรา(มาถูกด้วยหวะ)

แต่เราดันไม่อยุ่บ้านน อดเจอเลยย ฮี่ๆๆ (ไม่เจอหน้าค่าตากันตั้ง9ปี)

แต่อิกวันนึงไอ้กิฟตืมันนัดกินข้าววกัน หุหุ ยังได้เจอวุ้ยยย

ก้คุยกันเรื่องสมัยก่อน (เหมือนเป็นป้าแล้วเลยกู ฮ่าๆ) 

บางเรื่องคิดว่าเพื่อนจะจำไม่ได้ แต่ มันก้จำกันได้ด้วยวุ้ยย

ก้ยังคิดถึงพวกแกเสมอนะ ..แต่บางครั้งมันก้มีเขิลๆๆกันบ้างง ฮ่าๆๆ

ไอ้หมูกิฟต์ เดี๋ยวอาทิตหน้าก็กลับไปอยู่อังกฤษอีกแล้วว

อิดฉามึงจริงๆเลยย เรียนอเมริกาแล้วก้ไปแลกเปลี่ยนที่อังกฤษ

มึงนี่ทัวทั่วยุโรปและ กูยังไม่เคยนั่งเครื่องบิน เลย เอิ้กสืๆๆ

เอาไว้กูไปเที่ยวแล้วมึงพากูเที่ยวด้วยยนะชุติมา ตันตะราวงศา 55+กูยังจำได้ทั้งชื่อ&นามสกุล

แต่ก่อนที่กูจะคุยกะมึงคราวหน้า ..กูต้องไปฝึกภาษาปะกิดก่อนน มึงนิหายใจเข้า-ออกเป็นภาษาปะกิด

เพื่อนแต่ละคนก้มีอนาคตที่ต่างกันไป

... เรียนกันคนละคณะ เรียนคนละสถาบัน มีความฝันที่แตกต่างกัน ...

แต่ยังงัยเราก็กลับมาโคจรเจอกันได้อีกครั้ง

เอาไว้เจอกันใหม่น้า

miss u all of my friend @ saint louis school

ภาพเก่าๆ เมื่อ9ปีที่แล้วว หลังจากจบป.6

ไว้หางเปียกันเป็นแถววว  อิอิ

Thailand So Hot

ร้อนๆๆ ไมโลกมันร้อนได้ขนาดนี้เนี่ยย

มองรูปข้างบนมันทำให้ชุ่มชื้นได้นิดนึง เพราะมันมีหยดน้ำ อิอิ

Happy Songkran's Day

สวัสดีสันสงกรานต์ค้า

เคยดูดวงเมื่อนานมาแล้วว่า ...

เนื้อคู่จะมาหลงสงกรานต์ ฮิฮิๆ หัวใจจะว้าวุ่นแล้วหละทีนี้ กร๊ากๆ

(จะมีจริงมั้ยหว่า ฮะฮ่าๆ รออยู่นะเนี่ยยย)

แต่ก้ไม่ได้ออกไปเล่นที่ไหนหรอก แล้วมันจะมีได้งัยหละ

(หมอดูก็มาคู่กับหมอเดาหละว้า)

ช่วงนี้ซีรีย์เกาหลีที่ชอบกำลังจะมาลงจอเมืองไทยถึง3เรื่อง

**The Sad Love Story**tv3

**The Legend**tv3

**Coffee Prince**tv7

ทุกเรื่องที่ว่ามาทำให้เราได้รุ้จักเพื่อนๆพี่ๆน้องๆบนโลกไซเบอร์ ณ บอร์ด popcornfor2

Saranghae--- 사랑해

วันหยุด3วัน ข้าน้อยมีโอกาสได้ไปฟังธรรมจากเตี่ยนฉวนซือและเจี่ยงซือ อาวุโสหลายท่าน (หุหุ)
ที่จริงไม่ได้ตั้งใจไป กะว่าจะไปงานสัปดาห์หนังสือ แต่พอดีเจ๊อุ๊มาชวน ....ไปก้ไปวะ(เต็มใจไป แกมๆโดนบังคับ คิคิ)
สิ่งที่ได้จากการไปฟังก็ได้รูอะไรหลายอย่างที่ไม่เคยรู้ และบางเรื่องก็เคยรู้มาบ้างแล้วแต่ก้รู้แค่ผิวๆๆ
อันที่รู้สึกโดนหน่อยคงเป็นหัวข้อความกตัญญู ... ถึงกับน้ำตาไหลขี้มูกโป่ง  TOT
แล้วก้เรื่องการกินเจ ... ปกติกินเจ10วันกินไม่ครบซักทีอะ เคยครบอยู่ปีนึงมั้ง ... แต่ช่วงไปฟังธรรมก็กินมาได้3วัน(อาหารเจที่นี่อร่อยมาก แอบติดใจ อิอิ)  ตั้งใจกับตัวเองว่าจะกินมังสวิรัติไปตลอดชีวิต...คิดว่าคงไม่ยากเกินความสามารถของเรา ... ตอนอยากกินหมูไก่ก็นึกถึงภาพตอนที่มันกำลังจะโดนฆ่าไว้ เสียงที่มันร้องด้วยความเจ็บปวด ... แต่ตอนนี้ไม่รู้สึกอยากกินเลยอ้ะ ...เฉยๆกับเนื้อสัตว์ไปเลย แต่ถ้าทำไม่ได้ ก็จะกินไปเรื่อย กินเมื่อโอกาสเอื้ออำนวย...

เอาเป็นว่า3วันนี้ที่ได้ไปมารู้สึกดีรู้สึกประทับใจ ... วันแรกที่ไป รุ้สึกว่าทรมานมากอยากจะกลับบ้าน ..ร้อนก็ร้อนๆ(ไฟมันตกเลยเปิดแอร์ไม่ได้) เมื่อยก้เมื่อย ง่วงก็ง่วง พอวันที่2เริ่มไฟมาแล้ว ฝนตกด้วย ไม่ร้อนแล้ว ฟังไปก้ไม่ค่อยง่วง แบบว่าเริ่มชิน วันที่3วันสุดท้าย  ก้โอเค 

3วันนี้ ...มีเรื่องเกิดขึ้น ที่เล่าไปแล้วอาจไม่มีใครเชื่อ เรายังไม่ค่อยเชื่อเลยในตอนแรก แต่มาคิดดุแล้ว มันคงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง มไม่ใช่กานแสดง เพราะสิ่งที่เกิด คธรรมดามิอาจทำได้ ....แต่ก็ไม่แน่ใจ เจ๊อุ๊เลยพาไปถามอาจารย์ท่านหนึ่ง ...อาจารย์ท่านบอกว่า ...เรื่องนี้เราไม่จำเป็นต้องเชื่อก้ได้ ...แต่ต้องเชื่อในหลักธรรม เชื่อในสัจธรรม (ฟังแล้วก้รู้สึกดี เพราะเค้าไม่ได้สอนให้เรายึดติดกับเรื่องที่เราสงสัย ให้ลืมความสงสัยนั้นไป) ศรัทธาในหลักสัจธรรม

แล้วที่ประทับใจอีกอย่างคือ รอยยิ้มของพี่ๆน้องๆที่นั่น ดูเป็นกันเอง  มีความจริงใจต่อกัน ...ไม่เหมือนตอนไปเที่ยวกลางคืน(เคยลองไปเที่ยวมาครั้งนึง) มันแตกต่างกันอย่างชัดเจน ระหว่างคนทั้งสองที่ .... หึหึๆ

เพลงด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก (ร้องไปร้องมากลายเป็นร้องไห้)
สร้างชีวิต ลิขิตดังฝัน กับวันที่แสนมืดมน สู้อดทนคงไม่อับจน ดิ้นรนจนมีหนทาง เพื่อจุดหมายที่ตั้งเอาไว้ ด้วยกายและกำลังใจ หนักเพียงไหนจะเก็บเอาไว้กับใจที่ไม่อ่อนแอ
คงไม่หวังจะรอฟ้าดิน ไม่ท้อกับโชคชะตา ยังเข้มแข็งแกร่งดังภูผาสร้างฝันให้จริงขึ้นมา นานเพียงไหน จะไม่หวั่นไหว จะไปให้ไกลดังฝัน ตาบชีวิตยังมุ่งฝ่าฟัน สักวันฝันอาจเป็นจริง

---ก่อนเกิดใครคือฉัน  หลังเกิดแล้วฉันคือใคร เติบใหญ่แล้วจึงได้รู้จักตัวฉัน จากไปแล้วฉันคือใคร สู้ไม่ไปไม่มาดีกว่า---

ปล.เพื่อนขรา(มาหาว่ากูจะบวช) ...ชั้นยังไม่บวชเฟ้ย ยังมีกิเลสอยู่เยอะแยะไปหมด 555 แต่อะไรเริ่มทำได้ก้จะลองทำดูหวะ  

ผ่านมาแล้ว1เดือน กับการปิดเทอม

เกือบเดือนแล้วซิน้าที่แม่เสียไป...

เมื่อวันที่28มี.ค.ได้ดูงิ้วกู้ชาติของเคเบิ้ลที่บ้าน

(โดนกวนสัญญาณอีกด้วย)

ก็นึกถึงแม่ขึ้นมาทันที ... ถ้าแม่อยู่คงได้นั่งดูและฮาด้วยกันอ่าเน้อ

วันก่อนออกไปเต้นแอโรบิก ... ไปเต้นมาก้จะ3ปีแล้วได้มั้ง

แต่วันนั้นเจอพวกปากหมา(ขอด่าหน่อย)

ไอ้เรากกับเจ๊มุ่ยก็เต้นกันอยู่ดีๆ เอาเด็กไปด้วยคนนึง ซึ่งก็โตพอที่จะไม่ได้ไปวุ่นวายการเต้นของชาวบ้าน

แต่มีอีพวกปากหมาอยู่4คน มันเต้นไปก้ด่าพี่กูไป

ว่าเอาเด็กมาทำไมวะมันขวางการเต้นของมันอ้ะ (คนอื่นๆเค้าไม่เห็นว่าไรเลยอ้ะ อิพวกเน้ก้ว่าเอาๆ)

ที่จริงเราก็ไม่ใช่คนที่จะยอมใครง่ายๆหรอกน้า

แต่ถ้าเถียงกับพวกนี่จริงเราคงเสียไปด้วยอ้ะ...เลยนิ่งไว้ดีกว่า(ข่มใจตัวเอง)

พวกแม่ค้าปากตลาด ....เราก็ไม่อยากปดูถูกเค้าเลยอ้ะ....เราก็ลูกพ่อค้าแม่ค้าเหมือนกันอ้ะ

แต่อาจจะถูกสั่งสอนมาดีกว่าพวกนั้นมั้ง

เอาเป็นว่าเราก้นิ่งไว้ แหละดีแล้ว ยิ่งไปต่อปากต่อคำ ก็ยิ้งงเครียดไปกันใหญ่

นี่มันออกกำลังกายเพื่อคลายเครียด เพื่อผ่อนคลาย

ถ้าจิตใตคับแคบกัน ก็ปล่อยเค้าไป ..เราก็อยู่ของเรา

แต่ก็ว่าจะย้ายไปเต้นที่อื่นแล้ว หรือไม่ก็ไปวิ่งที่ศาลากลางแทน (ลมเย้นดีด้วย)

ไม่ต้องมาอวดเด่นกันว่า...กุก้เต้นเก่งนะ กุสวยนะ... จะอิดฉากันไปทำไมฟระ ก้ออกกำลังกายเหมือนกัน

พอๆๆๆ เดี๋ยวเครียดไปกันใหญ่

^^^

1เม.ย.เป็น วันอังคาร ไปเรียนภาษาจีนมาก็สนุกดี

...แต่ก้ยากอ้ะ มันเยอะจนจำไม่ได้อ่าดิ๊...

ว่าจะเอากลับมาท่องก็ยังขี้เกียจอยู่หุหุๆ

(แต่มีเรื่องหน้าแตกของตัวเอง...ดันไปก่อนวันเรียนวันนึง คิดว่าวันจันทร์เป็นวันที่1

พอไปถึงก้ งงๆ ทำไมไม่มีใครไปเลยวะ ดูนาฬิกาก็เวลานี้นี่หว่า

พอมาดูวันที่ เท่านั้นแหละ ..มันวันที่31นี่หว่า  555++ มาก้อแล้ะช้านน)

...งานสัปดาห์หนังสือ...ตอนแรกว่าจะปวันที่5เม.ย.วันเสาร์

นัดกับพี่ๆที่บ้านCoffee Prince ที่ปอบคอร์น ไว้

แต่ไม่ได้ไปแล้วแหละ ...

เพราะเมื่อวันลูกพีๆลูกน้องเค้ามาชวนไปนั่งฟังธรรม3วัน เสาร์-อาทิตย์-จันทร์

ก็เลยตกลงปลงใจกับเค้าไปว่าจะไป ...แม่จะได้รับบุญจากเราด้วยยอิอิ

หนังสือจะซื้อเมื่อไหร่ก็ซื้อได้ ... แต่ทำบุญเมื่อมีโอกาสก้ต้องรีบทำ

...ถึงนังแอน..

กูอิดฉามึงอ้ะได้ไปเกาหลีด้วยย

กูอยากไปมากเป้นประเทศที่2รองจากอิยิปต์เลยนะเนี่ย

ถ้าแม่ไม่เสียไปซะก่อนกุคงได้ไปกับมึงแล้ว(มั้ง)

แต่ก็ขอบใจนะสำหรับของฝาก ของมึง

ไว้กุได้ไปกูจะซื้อของมากฝากมึงนะ